Herfstlezing 2018 | Met kleine stapjes de leefbaarheid versterken

Publicatiedatum: 30-10-2018

Donderdag 27 september vond onze jaarlijkse Herfstlezing plaats in de aula van Calvijn Groene Hart in Barendrecht. Het thema was Samen wonen en samen leven. Directeur-bestuurder Peter Manders trapte de Herfstlezing af: “We vragen aandacht voor duurzame verhoudingen en sociale stabiliteit. Wat best lastig is, want mensen zijn veel meer gericht op het denken op de korte termijn en niet op de lange termijn. Maar we kunnen wellicht wel anderen verleiden tot ander gedrag te komen!”

De Buurtontdekkers
Hoe kunnen we samen zorgen dat mensen prettig wonen in hun buurt? Wat is nodig om saamhorigheid terug te brengen in de wijk zodat buurtgenoten met elkaar in contact staan en zich weer verbonden voelen?  Ter inspiratie nodigden we Ben en Antonie Koenen van De Buurtondekkers (debuurtontdekkers.nl) uit.

Case Louweshoek: wat was er aan de hand
Ben Koenen vertelt over zijn ervaring in de Louweshoek: een wooncomplex waar van alles is misgegaan en bewoners weinig vertrouwen meer hadden in hun corporatie. Bewoners hadden weinig woonperspectief, de asbestsanering was stil gelegd, mensen voelden zich niet veilig, de wijk was naargeestig en grauw, er lag veel (grof) afval op straat en bewoners groetten elkaar nauwelijks. Daar word je niet vrolijk van!

De vraag aan het publiek was dan ook: “Wat zou volgens u de eerste stap moeten zijn om de sfeer, de sociale samenhang en de leefbaarheid te versterken on dit complex?”
Per tafel werden verschillende stappen opgeschreven, maar één antwoord werd eigenlijk wel door iedereen gegeven:  Ga het gesprek aan met alle bewoners, luister goed en betrek hen! Daarnaast kwam het samen opruimen van de rommel en het afval op de tweede plaats.

Welke stappen hebben De Buurtontdekkers gezet? 
Zij zijn eerst op bezoek gegaan bij bewoners die nog positief waren en ze hebben goed geluisterd. Met een groep bewoners zijn zij aan de slag gegaan: Wat willen zij en waar willen ze naartoe werken, kortom: Wat is de bedoeling? En dat werd al vrij snel duidelijk en als volgt samengevat: Welkom thuis!
Het voelde nu namelijk niet thuis. Het was niet meer van hen, het was hun complex niet, het is van Woonzorg Nederland. En dat wilden we oplossen, zorgen dat mensen zich thuis voelden in de Louweshoek.
Samen met bewoners hebben ze toekomstbeelden op papier gezet: hoe wordt je weer eigenaar met zeggenschap en invloed op de woonomgeving?
 
Snelle resultaten
Met de korte termijn resultaten die zichtbaar meteen een verandering teweeg brengen zijn zij samen met bewoners en Woonzorg Nederland aan de slag gegaan. Zij zijn begonnen met: 

  • Schoonmaakacties rond het complex tijdens NL Doet-dag: 15 bewoners deden mee, die door anderen voor gek werden verklaard. 
  • Grofvuil werd overal neergezet. Aan de bouwvakkers die aan het werk waren voor de asbestsanering hebben zij gevraagd een hek te maken waarin grofvuil gezet kon worden. Mensen gingen dat automatisch ook binnen de hekjes zetten. Binnenplaats en binnentuin opgeknapt en de oplevering samen gevierd.
  • Ontmoetingen centraal via een pop-up woonkamer om ideeën te uiten van de bewoners zelf. 
  • Welkom Thuis was het thema, maar hoe krijg je dat thuisgevoel? Onder meer door een expositie in de ontmoetingsruimte in de hal met foto's van mensen thuis. Maar ook een (hufterproof) expositiewand in de poort. 

Trotse bewoners
Verandering begint bij het gedrag van mensen; daar zit de oplossing! En hen verantwoordelijkheid en eigenaarschap geven voor hun eigen omgeving, zodat zij weer trots zijn op hun thuis! Het belangrijkst in dit traject was: aandacht geven, echt contact maken, luisteren en begrijpen wat er speelt, het vertrouwen van en in de bewoners. Maar zeker ook hen in beweging brengen en verbinden. Houdt het eenvoudig en doe dingen samen. Geef hen zelf de verantwoordelijkheid voor hun leefomgeving, en dan ontstaan er zomaar ineens hele mooie dingen!

Wethouders in de wijk
Wethouder Arnoud Proos haakte vervolgens naadloos in op de kleine stapjes van De Buurtondekkers en nam ons mee naar het moment dat hij zijn eerste huis kocht: “Ik weet nog goed dat we ons eerste huis kochten maar die tuin... Maar ik vind tuinieren leuk dus ik ging aan de slag met mijn snoeischaartje. De droomtuin met grasveld en vijver is het helaas niet geworden maar het is wel een heerlijke tuin. We hebben allemaal onze dromen en idealen hoe onze woonplaats zou moeten zijn. Iedereen heeft zijn eigen ideeën en visie hoe Barendrecht zou kunnen zijn als droomplaats. En de gemeente werkte lange tijd zoals zij dachten dat het goed zou zijn voor de burgers. Inmiddels zijn we ons collegeprogramma aan het voorbereiden via themabijeenkomsten. We zijn nu ook wethouders in de wijken. We houden allemaal een wijkschouw om met onze voeten in de gemeenschap te staan. We kunnen de kloof tussen overheid en burger niet helemaal oplossen, maar dit is een begin; met het kleine snoeischaartje beginnen we hiermee.
Er zijn wijken waar mensen elkaar niet verstaan, waar wijken 's ochtends leeglopen en 's avonds weer terugkomen of waar vergrijzing is. Stop je energie niet in de grote massa maar in die bloem die je op ziet komen, geef dat water en zorg er goed voor. Wij als college nemen het snoeischaartje op omdat we het belangrijk vinden dat Barendrecht een leefbare gemeente is.”

Voldoende inspiratie
Zowel de case van De Buurtontdekkers als het verhaal van de wethouder zorgden voor de voldoende gesprekstof. Een greep uit de reacties die gespreksleider Wouter ter Braake ophaalde uit de zaal: “Wat me opviel is dat er zat ideeën in de bewoners zelf zitten maar dat die aangeboord moeten worden!”, “Dat het vooral gaat om vragen stellen”, “Het is belangrijk om bewoners mee te laten denken en zelf verantwoording te laten nemen, maar vooral ook dat dit loont!”.

Ter Braake vroeg vervolgens of mensen hier zelf al ervaring mee hebben, en aan de slag gaan met de leefbaarheid bij hun in de buurt. Ook daar werd enthousiast op gereageerd, maar ook aangegeven dat het soms wat moeizaam verloopt:  “Bij de Notenhof organiseren we ieder jaar een barbecue met bewoners van de Notenhof(flat) en van de huizen ervoor en dat is erg gezellig!”,  “We proberen het ook samen met de buren leefbaar te houden, maar het is erg lastig als zij de taal niet goed spreken”, “We proberen contact te krijgen met onze buren (kopers) maar zij willen dat helemaal niet. Hoe breek je daar doorheen?”
Het advies van Ben Koenen is om  vooral het gesprek aan te gaan: Maak contact! Of het nu om mensen gaat met een andere culturele achtergrond, of de kopers aan de overkant, het begint allemaal met aandacht geven om elkaar te kunnen begrijpen.
 
Tijdens de afsluitende borrel werd nog druk nagepraat door de aanwezigen. Ook waren de schilderijen ten toon gesteld die cliënten van Humanitas Inclusief samen met medewerkers van Patrimonium Barendrecht de week ervoor hadden gemaakt. Het thema van de schilderijen illustreerden het thema Samen wonen en samen leven in de wijk. De schilderijen zijn tentoongesteld in de hal van ons kantoor.

 

 

 

Deel deze pagina

Hebt u nog niet gevonden wat u zocht?

Stel uw vraag