 |
|
Organisatie |
|
|
|
Toezicht en verantwoording
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Nieuws |
|
|
|
Publicaties |
|
|
|
Niet tevreden? |
|
|
|
Contact |
|
|
|
Links |
|
|
|
|
|
|
Patrimonium Barendrecht heeft per 1 augustus een nieuwe directeur-bestuurder: Marja van Leeuwen.
De eerste maand stond haar agenda vooral vol met kennismakingsgesprekken met medewerkers van Patrimonium, de BewonersRaad en het college van burgemeester en wethouders. Marja heeft al een rondleiding door de wijken gekregen door de wijkbeheerder. Maar je kunt haar ook zomaar ’s ochtends en ’s middags op de fiets tegenkomen terwijl ze pendelt tussen Station Barendrecht en Patrimonium.
Maar wie is Marja eigenlijk?
Kun je kort aangeven wie Marja van Leeuwen is?
“Ik ben vooral een enthousiast iemand die graag nieuwe uitdagingen aangaat en Patrimonium Barendrecht is zo’n uitdaging. Ik ben 52 jaar, getrouwd en ik woon in Delft.”
Welke uitdagingen zie je bij Patrimonium?
“Patrimonium heeft een hele goede basis: de organisatie is op orde. Wat ik aan de andere kant wel merk is dat wij nog meer dan in het verleden versterkt aan de slag moeten gaan met onze samenwerkingspartners zoals gemeente, ouderen, welzijn, zorginstellingen, onderwijs en politie.
Nog een uitdaging: hoe ziet de toekomst van Patrimonium eruit? Patrimonium bestaat over twee jaar honderd jaar. Er zijn, denk ik, niet veel corporaties in Nederland die deze respectabele leeftijd hebben gehaald zonder gefuseerd te zijn. Ik vind het heel inspirerend om vooruit te kijken; wat kunnen we zelf maar waar moeten we vooral ook de samenwerking zoeken. En of die samenwerking dan een fusie moet zijn of een samenwerking op onderdelen, daar zijn heel veel varianten op te bedenken. Die lokale verankering van Patrimonium zit echt in onze genen. Dat heb ik gezien, dat heb ik geproefd, dat heb ik gemerkt tijdens mijn ronde met de wijkbeheerder. Ik wil niet zeggen dat hij alle 2.500 bewoners kent, maar ik mag wel zeggen dat hij er 2.450 wel kent, dan zijn we gewoon heel erg goed verankerd in het Barendrechtse. Als ik zie wat daar voor initiatieven worden genomen op het gebied van leefkwaliteit, leefbaarheid, en het vroegtijdig benaderen en begeleiden van mensen met huurachterstand, nou mijn petje af voor wat er al gebeurt op dit terrein. Ik ben dan ook reuze trots dat ik daarvan de nieuwe directeur ben.”
Wat is je opgevallen aan Barendrecht?
“De gemoedelijkheid en dat er zo ontzettend veel kinderen wonen. Ik denk dat Barendrecht heel aantrekkelijk is voor gezinnen met kinderen. Het is ruim en groen en er zijn heel veel voorzieningen zoals goede scholen, sportvoorzieningen. Terwijl je letterlijk onder de rook van Rotterdam zit kun je hier rustig, ontspannen wonen. Het gekke is, Barendrecht is al lang geen dorp meer met bijna 50.000 inwoners, maar het heeft nog wel de sfeer van een dorp, in ieder geval oud Barendrecht. Terwijl Carnisselande weer een heel eigen sfeer heeft: de architectuur, de ruimte, het gebruik van water en bestaande natuur en dijkstructuren. Als ik daar zo doorheen fiets in mijn middagpauze, spreekt me dat ook heel erg aan. Er is overal goed over nagedacht. Ik persoonlijk vind Carnisselande een erg geslaagd voorbeeld van een forse uitbreidingswijk nabij een grote stad. En dan is het jammer dat het nog twee verschillende werelden zijn. Dat zou wat mij betreft meer geïntegreerd mogen worden. Oud Barendrechters zien Carnisselande nog niet als onderdeel van Barendrecht. Dat is voor de Rotterdammers. Maar zouden we niet eens iets kunnen organiseren zodat ze Carnisselande ook wat beter leren kennen en zien wat er ook mogelijk is in Barendrecht, want onbekend maakt onbemind. Ik ben nog steeds bezig met het leren kennen van Barendrecht. Patrimonium ken ik nu wel een beetje maar met Barendrecht ben ik nog steeds bezig. En ik moet zeggen dat Barendrecht onovertroffen is in al haar fietspaden zodat je heerlijk op de fiets Barendrecht kunt doorkruisen.”
Rotterdam als grote broer, hoe zie je dat voor je?
“Ik denk dat we nu een beetje met de rug naar Rotterdam toe staan, maar Rotterdam heeft ook veel te bieden voor de Barendrechters. Ik reis zelf met de trein van Delft naar Barendrecht. En als je dan ziet hoe snel je met de trein in het centrum van Rotterdam bent, in een kwartier tijd. Rotterdam heeft qua voorzieningen genoeg te bieden aan Barendrechters. Voor jongeren die na de middelbare school gaan studeren, maar ook voor ouderen die voorzieningen echt om de deur willen hebben. En voor mensen in de gezinsvormende fase is Barendrecht weer heel aantrekkelijk. Ik denk dat je de positieve karakteristieken die Barendrecht heeft moet proberen te behouden zonder je af te zetten tegen Rotterdam. Want ik denk dat heel veel Barendrechters van oorsprong ook Rotterdammer zijn geweest, of dan misschien niet zijzelf maar hun ouders of grootouders. Dus doordat je gaat samenwerken en afspraken maakt over elkaars karakteristieken hoef je niet van Barendrecht klein Rotterdam te maken, of dat nu in positieve of negatieve zin is. Maar het is ook niet zo dat je je ogen daarvoor moet sluiten en een hek om Barendrecht moet zetten. Zo zit de wereld niet in elkaar.”
Waar wil jij je sterk voor willen maken?
“Voor de Centrumontwikkeling. We zijn partner van de gemeente en we moeten ervoor waken dat er niet alleen een plan komt waarmee het winkel- en parkeerareaal wordt uitgebreid, maar dat er ook goede levensloopbestendige woningen komen voor huurders. Ik wil mij sterk maken voor meer keuzemogelijkheden op het gebied van wonen in Barendrecht die er nu nog niet zijn, zoals koopgarant (kopen met korting). Het staat al in de planning en als dat niet zo was had ik het zeker geïntroduceerd, want ik denk dat het een prima middel is. Juist voor starters die, als opstapje naar de woningmarkt, met koopgarant ook een woning kunnen kopen.
En wat er verder nog boven mijn hoofd hangt, dat zie ik nog wel. Maar ik denk dat met goede samenwerking, respect en vertrouwen voor elkaar je een heel stuk verder komt.”
Heb je altijd de ambitie gehad om directeur-bestuurder te worden?
“Absoluut niet. Maar ik hou wel van de uitdaging om iedere keer een stapje verder te zetten en te kijken wat je er van jezelf in kwijt kunt. Ik vind leuk en plezierig werken met een groep collega’s waar je iets mee kunt bereiken belangrijker dan de status van directeur-bestuurder, want dat interesseert me niet zo. Ik hecht echt niet aan een Ferrari, ik ga liever met de trein want dan sta ik tenminste niet in de file.
Ik vind het belangrijker iets van betekenis te doen, zoals ervoor zorgen dat onze (toekomstige) huurders prettig kunnen wonen. Als huurders contact met ons hebben moeten we er vooral voor zorgen dat we daar op een goede manier en met respect mee omgaan. En ik vind dat Patrimonium daar al heel veel stappen in heeft gezet. Een kwaliteitslabel is daar een uitvloeisel van. Het label zelf is niet het doel, maar goede dienstverlening aan onze huurders wel en dat kunnen we weten door het te meten.”
Je hebt anderhalf jaar in Afrika gewerkt als adviseur, wat is je het meest bijgebleven?
“Na het afschaffen van de apartheid heeft Mandela gezegd dat er een miljoen woningen gebouwd moesten worden. Dat is inmiddels gelukt. Er is alleen gelet op de hoeveelheid woningen en er is onvoldoende gelet op de kwaliteit. En dan heb ik het niet alleen over de stevigheid van de muren en daken maar ook over de locatie van de woningen. Wat je in Zuid Afrika zag aan het einde van de apartheid, was dat in de stad de blanken woonden en de townships zich bevonden in de satellietsteden rondom de stad, liefst dertig kilometer verder. Vijf jaar geleden is beleid geïntroduceerd dat er veel meer geïntegreerd gebouwd moet gaan worden, dus meer goedkope woningen in de stad zodat de mensen uit de township niet meer zo’n eind hoeven te reizen naar hun werk. Maar ook dat er meer gestapeld gebouwd wordt. We hebben het concept portiek/etagewoning geïntroduceerd. Qua volkshuisvesting hebben we hier in Nederland al honderd jaar ervaring en in Zuid Afrika is het net gestart. Maar wat ze daar wel goed doen is aandacht besteden aan de openbare ruimte en hoe dat het best ingevuld kan worden. In zowel woonwijken als in woningbouwprojecten. Qua volkshuisvesting hebben we hier in Nederland al honderd jaar ervaring en in Zuid Afrika is het net gestart. Maar wat ze daar wel goed doen is aandacht besteden aan de openbare ruimte en hoe dat het best ingevuld kan worden. In zowel woonwijken als in woningbouwprojecten waar een veilig woongebied belangrijk is. Dus zetten ze er een hek omheen. Dit soort woningbouw is enorm populair en wordt dan ook zorgvuldig ontworpen, met een binnenterrein dat autoloos is en met speelgelegenheid voor de kinderen . Het besef komt ook steeds meer dat de korte termijn oplossingen plaats moeten maken voor kwalitatief goede woningen op goede locaties waar mensen van alle leeftijden en huidskleur ook kunnen wonen.
Hoe zag jouw wooncarrière eruit?
Tijdens mijn studie in Amsterdam kwam ik in een studentenflatje, een half uur fietsen van Amsterdam, terecht waar ik de keuken deelde met zes anderen. Toen ik drie jaar stond ingeschreven bij studentenhuisvesting ben ik verhuisd naar de binnenstad van Amsterdam. Dat was heel mooi wonen aan de gracht: een eigen verdieping met een piepklein keukentje, een piepklein douchje, een piepklein slaapkamertje en een piepklein woonkamertje maar alle voorzieningen voor mezelf. Tijdens mijn stage in Den Haag, ben ik in Delft gaan wonen en weer onderaan de ladder begonnen in een heel klein kamertje in een studentenhuis. Ik had me wel meteen ingeschreven bij een woningbouwvereniging in Delft en kreeg al snel een tweekamerwoning aangeboden. Dat was een hele verbetering want toen ik ging werken merkte ik wel dat ik het studentenleven ontgroeid was, onze leefritmes en leefstijlen kwamen niet helemaal meer overeen. Toen ik mijn man tegenkwam hebben we het huis gekocht waar ik nu met heel veel plezier in woon.
Heb je nog een tip voor de Barendrechters?
“Bereid je goed voor op de toekomst, hoe lastig dat soms ook is. Ga ook eens kijken in Carnisselande; hoe het daar is en wat je daar kunt vinden. Misschien niet voor nu, maar door je bijtijds te oriënteren weet je waar je naartoe kunt. Wat zou je over tien jaar willen? Waar zou je willen wonen en moet je dan ingeschreven staan of moet je je aanmelden? De medewerkers van Patrimonium kunnen je ook wegwijs maken in de mogelijkheden. Wees op de toekomst voorbereid en wacht daar niet te lang mee.” |
Terug naar nieuwsoverzicht |
|
|
